Kan het zijn dat ik aan de ene kant een heel angstig gedeelte in mezelf heb en dat ik aan de andere kant een deel heb dat daar heel agressief tegen is?
Pauline: Je hebt in je zelfonderzoek de ontdekking gedaan dat beide aspecten in jou aanwezig zijn, zowel ‘de angstige’ als ‘de angst-bestrijder’. De angstige ken je al langer, waar staat die ‘agressievere’ voor?
... lees meer >

Op de school van mijn dochtertje geldt nu weer, dat als je verkouden bent, je niet meer welkom bent. Dit totdat je negatief getest bent. Het werd me nu toch echt te veel.
Pauline: Het raakt je nu jijzelf direct betrokken bent bij de impact van de maatregelen. Nu kun je zeggen dat het te veel is, je kunt ook zeggen, wow.
... lees meer >

Ik vind het heel moeilijk om iets van mezelf te vertellen als ik het fysiek lastig heb. Ik heb oordelen van aansteller, aandachtstrekker. Hoe moet ik dat nu zien?
Pauline: Met je oordeel krijg je een beeld van hoe jij je tot nu toe verhoudt tot fysiek ongemak. Ben je het nog eens met dat oordeel?
... lees meer >

Mijn dochter was gisteren met haar vriendinnen iets aan het organiseren. Toen een andere ouder zich daarmee ging bemoeien, raakte ze helemaal in stress. Het raakt mij omdat ik het herken.
Pauline: Mooi dat je dankzij de herkenning naar zelfonderzoek gaat. Wat ervaar je nu?
... lees meer >

Ik doe veel regressie oefeningen. Het is of ik een heel bang kind zie die het leven heel eng vindt. Mijn lichaam reageert met spanning en willen bewegen om het kwijt te raken.
Pauline: Door het ‘werk’ van ontwikkeling dat je doet, herken je de angst van destijds en zie je ook hoe je daar tot nu toe mee om gaat.
... lees meer >

Ik ben super jaloers op Marijke.
Pauline: Interessant. Vertel eens.Ik heb zo’n verlangen om net zoals zij heeft gedaan, met zo’n voldoening iets te kunnen afronden. Met zoveel betrokkenheid en pijn iets kunnen loslaten, dat ken ik helemaal niet. Ook niet met kleine dingen.
Pauline: Ik ga iets ‘rechtzetten’ van wat je zegt: de zin “dat ken ik helemaal niet”, kan niet waar zijn, anders kun je niet jaloers zijn. Je kunt alleen maar iets in haar zien wat jij herkent. Je ziet het gegeven bij Marijke wel in volle bloei en dat kan je verlangen zijn.
... lees meer >

Ik ben geraakt nu Marijke zegt dat ze stopt met haar rollen bij de Levensschool. Ik word geëmotioneerd als ze spreekt over 30 jaar samen en iets afronden. Dat herinnert me aan mijn relatie. We hebben gesprekken met Marijke gehad waardoor de vorm van de relatie wel is veranderd, maar we de relatie zelf niet hebben hoeven afronden. Dit zie ik haar nu zelf doen met de Levensschool. Ik voel heel veel dankbaarheid voor alles wat ze gedaan heeft.
Pauline: Dank je wel dat je dit wilt delen. Iemand die zoveel jaar naast mensen heeft gestaan en daarin zoveel van haar eigen ontwikkeling heeft gegeven, verdient ook deze reacties. En voor de duidelijkheid: ze stopt niet haar praktijk, dus je kunt nog altijd bij haar terecht.
... lees meer >

Eerder zei je dat je geluk niet afhankelijk is van het bos of de zee of wat dan ook. Ik weet waar je naar verwijst en ik heb een enorm verlangen daarmee in contact te zijn. Maar op een dag als gisteren, met enorm veel stress, is er verdriet dat ik er geen contact mee heb.
Pauline: Wanneer je een realisatie hebt gehad van je ware natuur, van wie je werkelijk bent en het is later niet weer te ervaren, is dat zeker verdrietig. Gelukkig maar! Dit verdriet is een signaal, van het Leven aan jou, om je weer wakker te schudden.
... lees meer >

Ik heb last van uitstelgedrag. Ik wil iets, ik weet dat het me ook veel gaat geven en toch stel ik het uit. Als ik me er uiteindelijk wel toe kan zetten, dan vind ik het meestal echt heel leuk om te doen en dan vraag ik mezelf af waarom ik het al die tijd heb uitgesteld. Dit gaat steeds zo.
Pauline: Er is een ‘ik’ die graag iets wil, die heeft een visie. En er is een ‘ik’ die saboteert dat dit gemanifesteerd wordt. Nu is het verwarrend om tegen beiden ‘ik’ te zeggen. Want wie ben jij dan?
... lees meer >

Ik voel een speciale band met mijn oudste kleinzoon. Ik kan hem, na twee jaar, weer zien, nu mijn zoon en ik onze relatie aan het herstellen zijn. Ik vind echter dat mijn kleinzoon bovenmatig verbaal gestraft wordt. Dat raakt me diep. Ik zie ook mezelf in hem. Omdat de relatie met mijn zoon nog zo broos is, weet ik dat ik hier niets over moet zeggen. Ik sta met lege handen.
Pauline: Eerst maar eens innemen en doorvoelen wat je zegt. De pijn van herkenning bij je kleinzoon. Het zien van je neiging daar het nodige over te zeggen naar je zoon. En je bewuste keuze nu niets te zeggen, omdat je de opbouw van de relatie met hem niet onder spanning wilt zetten. Je hebt mooi onderzoek gedaan.
... lees meer >

Wil je inspiratie ontvangen?

Meld je dan aan voor:

Wil je op de hoogte blijven?

Meld je dan aan voor:

Voornaam

E-mailadres

Wij gaan zorgvuldig om met je gegevens, lees onze privacyverklaring.

Wil je inspiratie ontvangen?

Meld je dan aan voor:

Wil je op de hoogte blijven?

Meld je dan aan voor:

Voornaam

E-mailadres

Wij gaan zorgvuldig om met je gegevens, lees onze privacyverklaring.